صفحه ٢٣

         آن قفس كه هست عين باغْ در             مرغ مى بيند گلستان و شجر

مثل يك قفسى كه در وسط باغى است و اطراف آن هم مرغ ها آزاد در حال خواندنِ قصه و سرود آزادى خويشند.

         جمع مرغان از برون گِرد قفس             خوش همى خوانند ز آزادى قصص‏
         مرغ را اندر قفس، زان سبزه زار             نه خودش مانده است، نه صبر و قرار
         سر ز هر سوراخ بيرون مى كند             تا بود كين بند از پا بركند

حال اگر چنين مرغى را در چنين حالتى از قفس آزاد كنند چه خدمتى به او كرده اند؟

         چون دل و جانش چنين بيرون بود             آن قفس را درگشايى، چون بود؟

در واقع مى گويد: شما نوع تحليل تان از مرگ، غير از تحليلى است كه من از مرگ دارم، شما از ترس مرگ هر روز مى ميريد، برعكس آن مرغ كه خود را در ميان قفسى مى داند كه در وسط باغ است، شما مرگ را رها شدن مرغ از قفسى مى دانيد كه اطرافش را گربه هاى عربده جو احاطه كرده اند و